چون روشن كنندهء كلّيهء حقايق و معنويات ، مبداء و معاد ، حلال و حرام و امور دنيا و آخرت است بدين سبب نور ناميده شده . 5 - ذكر : آيهء 9 سورهء حجر : إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ ( ما اين قرآن را نازل كرده‌ايم و خود حافظ و نگهبان آن ميباشيم ) . ذكر ، مصدر و به معناى ياد كردن و همچنين علّو و شرف است و چون خداوند متعال تمام مبانى دين و احكام شريعت اسلام و آنچه خير و صلاح بندگان است در اين كتاب مقدّس يادآورى فرموده و پيروى احكام آن موجب علوّ مقام و شرف و افتخار آدمى است بدين جهت آن را ذكر نام نهاده است . 6 - موعظه ، شفاء ، هادى ، رحمت : آيهء 57 سورهء يونس يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ شِفاءٌ لِما فِي الصُّدُورِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ ( اى مردم عالم ، نامه‌اى كه همه پند و اندرز و شفاى دردهاى درونى و دلهاى شما و راهنما و رحمت براى مؤمنان است از جانب پروردگارتان براى نجات شما آمده ) . كه مراد از موعظه و شفاء و هدايت و رحمت همانا قرآن كريم است زيرا آدمى را بنيكوئى اندرز ميدهد و عمل بدستورهاى آن ، شفاى بيماريهاى روحى و اخلاقى و سبب هدايت و رحمت است . 7 - روح : آيهء 52 سورهء شورى وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنا ( همچنانكه بانبياء گذشته وحى نموده‌ايم ، قرآن را كه روحى است از فرمان ما به تو وحى كرديم ) . كه روح مايهء زندگى جسم و قرآن سرمايهء حيات دل آدميان و جانى است براى قلوب مردهء گمراهان ، قوام تن بروح و قوام اسلام به دو است .